Tag: thai

บล็อกสุดท้ายที่ไทย ก่อนไป Osaka

14/04/2013

ตอนนี้ผมนั่งอืดเล่นอินเทอร์เน็ตอยู่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ ระหว่างรอเครื่องมาจอด ตอนนี้ 23.04 เข้าไปแล้ว เขียนไปรอบนึง IE เกิดการพัง เนื่องจาก Your browser is out of date! ทำให้ตอนนี้ผมต้องมาเขียนใหม่ ชีวิตการเป็นบล็อกเกอร์ติงต๊องมันไม่ง่ายดายอย่างที่คิดจริงๆ TT แผนการบินของผม ลงเครื่องที่สนามบิน Osaka ตอนแปดโมงเวลาญี่ปุ่น แล้วเดินแบบไร้จุดหมาย เดินตามคุณพี่และท่านแม่ทั้งสอง เพราะผมไม่รู้กำหนดการอะไรเลย TT อุปกรณ์ที่ติดตัวมาคราวนี้ โทรศัพท์มือถือ [ที่เดี๋ยวต้องถอดซิมกันเน็ตรั่ว] แผนที่โรงเตี๊ยมในญี่ปุ่นติดกระเป๋า กระเป๋าเงิน เงินไทยพันกว่าบาท กับเงินญี่ปุ่นสองหมื่นเยนไว้เป็นค่าแท็กซี่เวลาหลงป่าหลงทาง The Old iPad ของท่านพี่ กระเป๋าเป้ ด้านในมีเสื้อหนาวกับอะไรอีกไม่รู้ :P เขียนไรไม่ได้มาก ไปดีกว่า :3  ปัจฉิมลิขิต: ย่อหน้า ตัวอักษรอะไรเพี๊ยน อย่าด่าผม ด่าเครื่องที่สนามบินนะ :P

การบ้าน 2 ชั่วโมง / RIP การศึกษาไทย

05/02/2013

ผมอยู่โรงเรียนดัง โรงเรียนหนึ่งใน กทม การบ้านนะหรอห้าทุ่ม-เที่ยงคืนบางวัน เพื่อนบางคนตีหนึ่งก็มีครับ การบ้านที่สั่งมาก็จะออกแนวปัญญาอ่อนหน่อยๆ [เรื่องที่ผมเล่าต่อจากนี้ผมไม่ได้ดูจากข่าว]เมื่อไม่กี่วันก่อนก็มี ข่าวให้ลดการบ้านคือให้ครูในโรงเรียนทุกๆคนประชุมกัน กำหนดว่าวันนี้นี้มีการบ้านอะไรบ้าง ทั้งเทอมจะมีลิสต์ล่วงหน้า เหมือนในต่างประเทศในโรงเรียนไหนสั่งการบ้านเยอะเกิน 2 ชั่วโมงเข้าคุก แต่คงใช้กับไทยไม่ได้ ไม่เกินสองเดือนน่าจะเหลือแต่นักการและภารโรง~~ เลยใช้วิธีปรับเงินเดือนแทน เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องที่ดี ที่ทำให้ผมได้ทำการบ้านน้อยลงแต่ว่าเด็กคนอื่นๆละ[?][ดีลดเวลาการบ้าน เพิ่มเวลาเล่นเกมเด็กแบบนี้มีอยู่เยอะแยะ และน่าจะมีมากกว่าเด็กดีด้วย] คนที่ทำไม่ใช้ใครที่ไหนอื่นใดแต่เป็นอาจารย์สอนพิเศษชื่อดังนามว่าโต้ง เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้เรียนกับอาจารย์ท่านนี้ท่านก็เล่าให้ฟังบอกว่าไปทำงานกับกระทรวงศึกษามาแล้วได้เสนอเรื่องนี้ให้กระทรวง ผมก็ไม่รู้จริงป่าวนะ ครูโต้งยังบอกอีกว่าหากเลิกเป็นครูแล้วจะลงเล่นการเมือง[?] สิ่งที่จะทำคือพลิกฟื้นเรื่องการศึกษาที่เมื่อก่อนทำไม่สำเร็จขึ้นมา ที่ได้ยินแล้วจำติดหูอย่างหนึ่งคือจะให้ไม่มีการสอบเข้าเรียนม.1 แต่จะเป็นการใช้เกรดตั้งแต่เรียนใช้ป.1 – ป.6 มาในการยื่นเพื่อเข้าโรงเรียน แต่ว่าโรงเรียนนั้นต้องอยู่ในรัศมี 10 กิโลเมตร[อ้าว] แถวบ้านผมก็มีแต่โรงเรียนโปเกนะสิ ข้อนี้เลยทำให้ผมจำติดหูเลย แต่ว่าผมโชคดี[หรือโชคร้าย]ที่เกิดในรุ่นที่มีการแข่งขันสูงมากๆและได้อยู่ในโรงเรียนดีๆ พอถึงรุ่นที่อาจารย์ลงเล่นการเมืองผมคงจบมหาวิทยาลัยไปแล้วละ   -เลิกเรียน- ตอนนี้มาว 23.14